Vrijdagmiddag. Twee dagen niet in mijn tweede huis zijn. School dus. En dan tweede huis als in, daar ben ik door die vijf dagen school bijna vaker dan dat ik daadwerkelijk in mijn eigen echte huis ben. School. Ik heb er meerdere gevoelens bij. Het is altijd heel gezellig op school met friends en iedereen, maar het is ook de hel van mijn leven. Toetsen, leraren die je dingen opdragen en die je maar gewoon blind moet opvolgen als een hondje en nog meer toetsen. Alles draait om presteren. Presteren, presteren, presteren. En dan bestaat er ook nog het fenomeen medeleerlingen. Liefdes, vijanden en confronterende gesprekken. En als het dan niet lekker gaat met een persoon loop je daar weer je hele schoolcarrière mee. Gezellig! Dat is de definitie van school in een zin of drie. Duidelijk toch? En dan is er ook nog het feit dat iedereen zo puberaal is dat je de hormonen bijna kunt ruiken. Een groot gedeelte schiet ook gelijk in de lach als er ook maar één keer het woord SEKS langs komt vliegen. Dat zijn vooral de personen die de intelligentie van een gordeldier hebben. Ik zal maar geen namen noemen, jullie kunnen er vast wel een paar verzinnen. Toch? Ben ik dan gewoon zo abnormaal dat ik daar niet (meer, de laatste keer dat ik daar om lachte was in de 2e) om lach? Of zijn zij abnormaal? Volgens mij het eerste. Ik vraag me af wat er met de gordeldieren gaat gebeuren later. Groeien ze op tot vol-was-sen mensen? Of komen ze allemaal terecht in de pornomaatschappij. Het kan allemaal. Een reünie lijkt me wel gaaf later. Zien wat er uit alle gordeldieren is gekomen.

Het wordt nóg leuker als ze gaan zeggen: ‘Het komt echt wel goed hoor met mijn leven!’. Humor op het hoogste niveau. Ik kon mezelf dus ook niet in de hand houden en heb hem recht in zijn gezicht uitgelachen. Sorry God, maar ik kon het niet laten. Het was een te mooi moment. Dat moet je niet verbreken en het maakt school nog een beetje verdraagbaar. Hier komt het beroemde spreekwoord ook nog van pas:

Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen!

Dit is niet leuk. Nadat het uit is gegaan met mijn vriendje ging het eerst niet zo lekker. Ik was boos op hem, boos op mezelf, het werkte niet. Toen ging ik desperately op zoek naar een nieuwe jongen. Ik had er één gevonden, dacht ik tenminste. Ik stortte me helemaal op hem om maar die andere te vergeten. Het werkte ook wel in het begin, maar op den duur had ik mezelf door. Ik was nog lang niet over hem heen. En gisteravond is het bewijs. Ik ging erheen met goeie moed en had het ontzettend naar m’n zin. Toch werd ik telkens door mijn ex-vriendje afgeleid. Strange.

Blijkbaar was ik dus nog niet over hem heen. Laten we zeggen dat ik op de helft ben. En ik met mijn domme hoofd ook nog denken dat hij waarschijnlijk hetzelfde had. Niet dus. Wat voelde ik me een domoor. Dumbass klinkt nog leuker. Hij heeft gewoon iets. Een soort glans. Geen idee hoe ik het moet uitleggen, maar het werkt niet echt bij het afkicken. En zijn broer doet ook al zo vreselijk raar. Gezellig met hem praten op MSN, maar dan gooit hij er een grapje tussendoor waarvan ik denk: bedoel je dat nou als een grapje, of een flirtgrapje, of gewoon als iets flirterigs. Dat is ontzettend moeilijk. Ik kan daar niks mee. Heel lief natuurlijk, maar het is heel erg moeilijk om daar mee om te gaan. Waar gaat dat heen met al die liefde.

Het is moeilijk om hem te vergeten, vooral omdat ik hem elke maandag zie. En dat worden nog meer dagen. Het nieuwe vriendje mag wel eventjes komen opdagen. Onnozele wens, maar dat zou wel heel erg mooi getimed zijn. Maar we hebben geen leuke jongens hier in Goes, dus zullen we moeten wachten, of we moeten het verder van huis zoeken. But believe me, dat werkt ook niet helemaal. Maar laten we het afwachten en hopen dat er nog wat van komt.

Vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet, vergeet..

2 januari. We hebben nog maar anderhalve dag vakantie. Frustrerend. Ik heb nu al dingen voor school gedaan, maar ik moet ook nog wiskunde doen bedenk ik me net. As ik iets graag zou willen laten vallen dan zou dat wiskunde zijn. Niet mijn ding. Het is moeilijk om ergens voor te slagen als het niet je beste kant is. Als ik maar voor Nederlands en Engels goed sta, mag ik voor wiskunde een 5 staan. Daar kan ik wel mee leven.

Ondertussen kijk ik naar een programma genaamd ’16 and pregnant’. Het is educatief (vind ik persoonlijk), want het is echt niet normaal als je op je 16e al zwanger word. Je moet te snel volwassen worden en op je 16e moet dat nog niet. Moet je nog bedenken dat het vroeger normaal was om op je 13e of 14e een kind te krijgen. Dan zou ik nu al met een kleine zitten! Moet er niet aan denken. En je moet ook nog kijken of de vader wel mee wilt werken. Je hebt veel geluk als hij ook toegewijd is. Een jongen van 16. Die lopen 3 jaar achter mentaal gezien en ze zijn er gewoon nog steeds niet klaar voor. Vrouwen denken er veel meer over na. Waarschijnlijk omdat wij alle zooi moeten meedragen. God is gemeen.

Anyways, ik moet er nog niet aan denken. Ik denk er wel weer over na als ik ergens rond de 28 ben en als mijn relatie stabiel is enzo. Het is goed dat ze dit laten zien. Al helemaal dat het op MTV wordt uitgezonden. Seksuele voorlichting! Nog even verder kijken en daarna wat chocolademelk drinken.

byee!

Kerst-mis      0.1 kerkelijk of christelijk  feest van Christus’ geboorte en de dagen waarop het gevierd wordt.

Dit jaar had ik het totaal anders voorgesteld. Ik dacht dat het net zo zou zijn als vorig jaar. Toen voelde het niet speciaal. Het leek gewoon, een dag zoals alle dagen. Maar het was wel speciaal. Anders dan andere dagen. Het gourmetten was heerlijk, het ijs was heerlijk, zelfs het spelletje Scrabble – waar ik gedwongen aan mee moest doen – was leuk. Misschien vanwege het feit dat ik won met 60 punten voorsprong op nummer 2. Ik weet alleen niet wat er is gebeurd waardoor het toch speciaal was. Misschien omdat ik nu in extase was met mijn cadeautjes. Vorig jaar was ik dat ook wel, maar met deze ben ik echt heel blij! En misschien omdat ik gisteren geen ruzie heb gehad met mijn broer. Wat een mirakel is, omdat we dat meestal wel een paar keer per dag hebben. We zijn wel dik voorgelogen. Wij hebben geen witte kerst gehad. Misschien in Limburg wel, maar wij zitten hier alleen maar met glad ijs dat op de wegen ligt. Nou ja. Ik ben wel al op pagina 90 or something in ‘Extremely Loud & Incredibly Close’. Which means I really like it. Op dit moment is er een sluier over me heen gekomen waardoor ik me verveel. En ook echt heel erg verveel. Misschien dat ik even een begin maak met mijn Praktische Opdracht voor geschiedenis. Wish me luck!

Liefde.

Alles draait erom. Tenminste, daar gaan de meeste mensen vanuit. Iedereen is ernaar op zoek, iedereen wilt het. Als het in de winkel zou komen te liggen, zou het na een seconde uitverkocht zijn. Mensen zetten hun eigen levens opzij, alleen maar om datgene te verkrijgen. Raar, als je er even over nadenkt, maar als je er langer over nadenkt is het helemaal niet raar. Ontzettend logisch zelfs. Men wilt zekerheid, een arm om hen heen. En als mensen dat niet hebben, doen ze de meest rare dingen. Anders gaan ze niet met de hele meute mee, of blijven ze alleen achter, eenzaam en alleen. En dat is de grootste angst die wij allemaal hebben.

Maar er zijn wel verschillende vormen van ‘Liefde’. Een familie, vrienden, huisdieren, kennissen.. en geliefdes. En daar gaat het vooral om. Als we mislukken in de liefde en geen geliefde kunnen vinden, dan raken we al gauw in een depressie. Dan zeggen we dat we eenzaam zijn en dat dus ook voor altijd blijven. We vergeten alle andere ‘geliefdes’ en we gaan in ons hoofd nare gedachtes ontwikkelen. Ik spreek nu voor alle vrouwelijke mensen, ik weet niet hoe mannen ermee omgaan. Afijn, het leven is één grote zoektocht naar de liefde. Maar we moeten niet vergeten dat we altijd liefde om ons heen hebben, en ook zullen houden (Als we een beetje normaal blijven doen). Jammer genoeg hebben we alleen de nare eigenschap dat we dat constant vergeten. En als we het weer weten, dan gooien we het meestal toch snel weer weg. Behalve als iemand je echt echt echt vertelt hoe je bent en dat ze ontzettend veel van je houden. Dat helpt. Niet één zinnetje en dat ze daarna beginnen over óf hoe zielig ze het wel niet voor me vinden, óf over hun eigen problemen, óf zelfs nog erger hun éigen vriendje! Gelukkig heb ik dat maar bij één persoon die telkens over haar eigen vriendje begint. Voor de rest zijn het allemaal sweethearts.

Toch durf ik niet aan haar te vertellen, dat ze een keer haar snater dicht moet houden over haar eigen hubbie. Ik heb er op dat moment geen zin in, het interesseert me dan ook echt niet. Zou ze dat niet doorhebben? It always has to be about her. Vermoeiend. Misschien dat ik daarom ook minder met haar praat. Ik mis het wel hoor, maar beter dan dat ik al haar vriendjesdingen aan moet horen. Ik vind het super voor haar echt! Alleen dat is gewoon leuker om over te praten als ik zelf ook een vriendje heb. Anders dan word ik (herinnering; ik ben een meisje) helemaal gek en de jaloezie komt dan ook gelijk opspelen. Heer-lijk. Is even het woord ‘Liefde’ opzoeken in het woordenboek.

lief-de     0.1 warme genegenheid, gehechtheid aan een persoon 0.2 genegenheid van personen tegenover elkaar

Dat zijn de betekenissen met betrekking op mensen. Daar gaat het tenminste niet alleen maar om ‘de ware’. Het staat voor de omgang met dierbaren, met mensen waarvan je houd. Zo zou het ook moeten in the real world.

Vanavond komt ook weer dat ‘heeeerlijke’ programma ‘All you need is love’ op de televisie. Ik weet niet of ik ervan ga genieten. Het zal eerder een beetje pijnlijk zijn, ook al gun ik het ze allemaal van harte. Zij hebben ook hun portie ongeluk gehad in hun leven, of het moet nog komen. Ik heb het gewoon allemaal een beetje in de leukste periode van mijn leven. ‘Your highschoolyears are the years that you suffer the most.‘ Maar we komen er wel doorheen (: Daar heb ik mijn ultimate friends voor ! Ik ben pas 15, ik moet nog helemaal niet zo moeilijk nadenken. En trouwens, als ik mijn portie ongeluk al heb gehad, kan het alleen maar beter worden!